Het ontstaan van de Mansfelder Bergwerksbahn

Bahnmeister Schulze, 1930 ... Vertaling Henk Mol 2018
Op 15 november 1880 werd op het traject Glückhilfschacht-Kupferkammerhütte gestart met een regelmatige dienst van de Bergwerksbahn.

Sinds het ontstaan van de Mansfelder mijnbouw in het jaar 1199 werden de door de mijnwerkers gedolven delfstoffen met handkarren, later met tweewielige met paarden bespande kiepkarren, naar de in de directe omgeving gelegen smeltovens gereden.

Door de steeds grotere afstand tussen de mijnschachten en de ovens en de tegelijkertijd toenemende hoeveelheden delfstoffen werd het noodzakelijk om transportmiddelen met een groter laadvermogen in te voeren. Hiervoor werden vierwielige zogenaamde "Höhlwagens" in gebruik genomen met een laadgewicht van vier ton.

Na de oorlog van 1870/71 ontwikkelden de handel en industrie in Duitsland zich in een nauwelijks voor mogelijk gehouden tempo en omvang. Deze ontwikkeling viel samen met de bloei van de Mansfelder mijnbouw.

Door de stijging van de hoeveelheden delfstoffen werd het noodzakelijk om de transportcapaciteit uit te breiden. Voor de indienststelling van grotere Höhlwagens zou een kostbare uitbreiding van het wegennet noodzakelijk zijn.

Bovendien was een toename van de verkeersdrukte op de doorgaande openbare wegen onwenselijk. Er was inmiddels al sprake van eindeloze kolonnes wagens van vele transportondernemingen en van het bedrijfswagenpark.

Met vooruitziende blik en de noodzakelijke elan nam in 1878 de toenmalige hoofdberg- en mijnbouwdirecteur, de heer Geheimrat Leuschner, de beslissing om "een smalsporige lorriebaan met locomotieven tussen Glückhilfschacht en Kupferkammerhütte" aan te leggen.

Als spoorbreedte werd gekozen voor 75 cm. Economische en technische redenen waren doorslaggevend voor deze keuze:

  1. Met geringere kosten kon een groter nut ten opzichte van een grotere spoorbreedte bereikt worden.

  2. De bestaande bedrijfsgebouwen in de schachten en mijnen, evenals de grote hoogteverschillen in het Mansfelder berggebied, maakten het noodzakelijk om een spoorbreedte te kiezen die krappe bochten mogelijk maakte.

Uit: "Fünfzig Jahre Mansfelder-Bergwerksbahn" verschenen in
"Nappian und Neucke, Werkszeitung für die Mansfelder Betriebe",
3e jaargang, Nr. 19, 15 November 1930.